Reisverslag Sri Lanka – wereldreis week #2

De week van onze laatste dag in Unawatuna. Van een bijzonder gesprek met de fruitverkoper op het strand. We reizen vanuit Unawatuna verder naar Tangalle, het schildpaddenstrand. Wuivende palmen, goudgeel strand en hoge golven. De plek voor een kleine familiereünie. De schildpadden zijn het begin van dagen die in het teken staan van safari; olifanten, wilde zwijnen, waterbuffels, krokodillen. En als klapper…

Maandag – Het regent, het regent…

Onze laatste dag in Unawatuna, morgen zitten onze vijf nachten hier aan de kust er alweer op. Het is een regenachtige dag. Donkere wolken wisselen met blauwe luchten en een glimp van de zon. Fynn en ik liggen in het zwembad als het losbarst. Dolle pret, dat kan hier gewoon. Zwemmen als het regent. Henk wilde juist vandaag nog even wat mooie strand foto’s maken, dat moet dan morgen maar. En omdat ik toch een beetje rondkijk met werk in m’n achterhoofd loop ik ’s middags nog even langs een van “onze” accommodaties. Even sfeer proeven. Zo vliegt de dag toch stiekem vlot voorbij.

Dinsdag – bijzondere ontmoeting

Wat gister niet lukte maken we vandaag goed. Een heerlijke ochtend nog op het strand voordat we vanmiddag in onze tuktuk stappen. Het is bloedheet, een fruitverkoper zoekt de schaduw van onze parasol en vraagt waar we vandaag komen. “Holland, and you? Do you live here in Unawatuna?” Een onschuldige vraag, waar een heel verhaal achter schuil gaat. De man z’n blik veranderd. “No, I live in a town furter away. Everything changed after 2004”. Deze man, die nu met z’n fruithandel over het strand struint, had ooit een leuk restaurantje hier aan de kust van Unawatuna. Een vrouw en dochter. Tot de Tsunami in 2004. Alles is weg, vertelt hij. Hij overleefde de 10 meter hoge golf door in een palmboom te klimmen. Z’n moeder, vrouw en dochter overleefden het niet. Z’n dochter is zelfs nooit teruggevonden. Ik vraag ‘m naar z’n leven nu. Hij woont met z’n nieuwe familie verderop. Heeft er inmiddels drie zoons bij, met z’n nieuwe vrouw. Maar op de vraag of hij ooit weer gelukkig is geworden mompelt ie wat: “it’s changed. We are poor and sometimes happy”. Een nieuw restaurant is er nooit meer gekomen, het verkopen van vers fruit aan toeristen is waar hij nu zijn geld mee verdient. Ik ben er echt even stil van. Als we later die middag in de tuktuk, wederom langs de kust, naar Tangalle rijden denk ik nog steeds aan ‘m.  Mocht je in Unawatuna zijn en een getekend mannetje met op z’n hoofd een bak van piepschuim, fruit zien verkopen. Koop dan die mango, ananas of kokosnoot. Hij kan het goed gebruiken.

Uit een kokosnoot drinken op het strand van Unawatuna

Na een twee uur durende tuktuk rit komen we aan in Tangalle. Het viel nog niet mee er een te vinden die ook groot genoeg is voor al onze bagage, maar het is gelukt. Ik vind de tuktuk ritjes heerlijk, je krijgt zoveel mee van het leven buiten. Wind door je haren. Dat is zo anders dan wanneer je in een door airco gekoelde auto zit met dichte ramen. Fynn is er ook helemaal in thuis, hij valt zelfs in slaap in de tuktuk. Bij aankomst in Tangalle wacht een goudgeel strand. Tante Evelien is ook gearriveerd. Die heeft over een aantal dagen een groep reizigers die ze Sri Lanka mag gaan laten zien. Maar nu eerst nog wat daagjes bij ons. Leuk! Fynn vind het ook wel gezellig, hij vraagt ook gelijk naar neefje Sky. Want als Evelien er is is Sky vast ook dichtbij…

 

Woensdag – schildpaddenstrand

Overdag hangen we wat bij het zwembad en bij het strand. Fynn vindt de zee maar niks, hij roept ons zelfs terug als we een duik nemen. In Tangalle is niet zo veel te beleven, dus we missen ook niks. Je komt er echt voor het strand en de rust. En voor de vogels, de meest exotische vogels fladderen hier rond. Met Evelien lunchen we die middag op het strand. Heerlijk relaxed dus.

We worden vandaag om 20:00 uur bij de receptie verwacht, daar staat een tuktuk klaar die ons naar het Turtle Watch Rekawa project brengt. Evelien past op. Dat is toch nog even slikken voor Fynn. Wij zijn hier natuurlijk zijn enige houvast en nou gaan we weg. Sneu dat we ‘m dat nog niet zo goed kunnen uitleggen.

Op het Rekawa strand wordt een stuk van 2,5 km dag en nacht bewaakt. De schildpadden die aan land komen om hun eieren te leggen worden zo beschermd. En dat zelfde geldt voor de eieren en de kleine schildpadjes die twee maanden later hun weg naar zee proberen te vinden. We zijn nog niet binnen of we kunnen gelijk mee het strand op. Samen met een groep van een man of 40, schat ik. Aardedonker is het op het strand, we ploeteren door het zand tot we een halt toegeroepen krijgen van de gids. Even verderop een hoop geritsel; een schildpad. Het is een groene zeeschildpad, wel een meter lang. Wow, zo indrukwekkend. Haar eieren zijn al gelegd en ze is het gat aan het dichtscheppen. In groepjes van 10 mogen we steeds even kijken, uiterst respectvol gaat de gids hier mee om; geen flits, op het strand geen licht en niet roken. Ook niet aan de voorkant van de schildpad gaan staan. Alles om dit natuurverschijnsel maar zo min mogelijk te verstoren. Even verderop een schildpad die nog moet beginnen met het leggen van de eieren, ze is de zandduin niet opgekomen en dus legt ze haar eieren veel te dicht bij de kustlijn. Die worden straks gelijk weer uitgegraven en even verderop opnieuw begraven, ook dat hoort bij het project. We zitten wel een uur te kijken; eieren leggen (soms wel 100), begraven, nog meer begraven, het zand vliegt alle kanten op. Pas na een uur is het naar d’r zin en laat ze zichzelf de zee weer in glijden. Het is inmiddels bijna middernacht, tijd om terug te gaan.

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag – take it easy!

Onze houten cabana staat aan zee, geen airco, wind van buiten zorgt voor een klein beetje verkoeling. Op zo’n 30 meter afstand beuken golven kapot op de rotsen en met een hoop kabaal rollen ze het strand op. We slapen ’s nachts dus met oordopjes in. Ondanks dat we eigenlijk niks noemenswaardigs doen zijn we ’s avonds toch best moe. Vandaag nog lekker een dag strand dus. We bouwen zandkastelen en tunnels. Fynn hobbelt wat heen en weer, alles onder het zand. Als we terug naar het huisje lopen heeft ie het nog altijd over de slang die hij op de eerste dag spotte. Hij liep een meter of vijf achter me toen hij redelijk hysterisch aan kwam rennen. “Mama, er is een slang daar!” Ik dacht nog dat ie een grapje maakte en ben samen met ‘m teruggelopen. Hij had gelijk. Er lag een slang in het gras, kop omhoog. Nou heb ik Fynn nooit geleerd dat een slang gevaar betekend, maar dat heeft moeder natuur dus goed ingeprent in dat instinct. Ook mama is er behoorlijk van geschrokken. Het blijkt een relatief ongevaarlijke (niet giftige) rattenslang te zijn, maar toch. Trots ben ik op dat mannetje, dat ie gelijk naar mama kwam.

Vrijdag – van Tangalle naar Yala National park

We laten de kust achter ons, zeggen Evelien gedag en stappen in bij onze chauffeur. Harold gidst ons de komende dagen door Sri Lanka. Hij snapt geloof ik niet helemaal waarom we extra dagen hebben ingepland. “You have three nights here, what will you do this afternoon? Relaxing? Safari tomorrow? And the next day?” Harold heeft denk ik nog nooit zoveel vrije tijd gehad op z’n tours.

Op ons dooie gemakje rijden we van Tangalle naar Tissamaharama, een rit van zo’n 2,5 uur. Onderweg een supermarktstop, kunnen we weer een nieuw voorraadje Pampers inslaan. Ze verkopen ze hier gewoon. We doen ’s middags inderdaad lekker niks meer. De accommodatie waar we verblijven is een waar paradijsje. Vier kamers in een bungalow, verspreid over een onwijs groene, beetje moerasachtige omgeving met veel watervogels. Hier geen golven van de zee waar je ’s nachts van wakker wordt, maar het gekwaak van kikkers en krekels. Fynn heeft z’n middagslaapjes ook nog wel echt nodig, in die uurtjes werk ik m’n reisverslag bij, zitten we te kletsen, laten we alle indrukken even op ons inwerken en maken we nieuwe plannen.

Het avondeten is onze grootste struggle, Fynn moet er niks van hebben. Vanavond gaat er zowaar een bordje friet in, maar of daar nou veel voedzaams inzit… Een noodle-tje uit een zakje is het enige dat er zonder strijd ingaat. En hoewel ze hier ook noodles of zelfs pasta op het menu hebben staan wil ie dat niet. Eet hij de ene dag een kom tomatensoep, bestellen we de volgende dag een tomatensoep, wil meneertje het niet. We zetten in op ‘hij eet vanzelf wanneer ie honger krijgt’. Ja, de boterham met jam bij het ontbijt gaat erin als zoete koek.

Ons paradijsje - Yala met kinderen

Zaterdag – op safari!

14:00 uur staat onze Landrover jeep klaar. Een open jeep, met banken achterin. Fynn z’n autostoeltje wordt gewoon overgezet. Zo doe je dat; op safari door Yala met kinderen. Safari is voor een kind eigenlijk oersaai, want 3/4 van de tijd zie je niks. Met crackers en een doosje rozijnen houden we ‘m zoet. Yala National Park is het bekendste park, in het zuiden van Sri Lanka en direct aan zee. Er is hier na de Tsunami geen enkele dode olifant gevonden, die waren voor de golf al naar hoger gelegen gebied getrokken en hebben het onheil dus aangevoeld. Wij moeten toch iets meer gaan doen met die intuïtie of zesde zintuig, volgens mij hebben we dat allemaal ook echt wel meegekregen. Het zit alleen wat weggestopt.

We stuiven over zandwegen, heerlijk stoffig. Dieren spotten is lastig, Yala is vooral erg groen met hier en daar een open vlakte. Toch kunnen we olifanten, hertjes, zwijnen, waterbuffels, grote hagedissen en tal van vogels afvinken. De klapper: een zwarte beer! We zijn niet de enige jeep, ik schat dat een file van zo’n dertig voertuigen ook een glimp wil opvangen. We zitten redelijk vooraan in de file, dat is onze mazzel. De beer zou natuurlijk gewoon van de weg af kunnen gaan en de rust van het struikgewas kunnen opzoeken. Waarom kiest deze beer er voor om zo’n 500 meter voor al die jeeps uit te lopen? Totaal geen angst, hij wandelt er gewoon tussendoor. Toch is het een beetje een dubbel gevoel.

Zondag – rustdag

Het wordt een beetje een rode draad in onze reis geloof ik. Het zwembad. We hebben tot nu toe overal een fijn zwembad gehad. Hier weer eentje met een ondiep kindergedeelte. Fynn kan dus staan en is druk met z’n auto’s in de weer. Ik blijf de hele dag smeren, maar toch heeft ie aan het eind van de dag rode wangetjes. Ben erg blij met het uv-shirt dat we mee hebben, want hier is niet tegenaan te smeren. ’s Middags brengt Harold ons naar het stadje, kunnen we daar nog even een glimp van opvangen. Helaas op zondag een hoop winkeltjes dicht, maar toch weet Fynn ergens een banaantje los te sjansen. Die moet straks zo afkicken van al die aandacht. Hij zoekt precies uit wie hij aardig vindt en laat ook goed merken als ie er niet van gediend is.

Morgen verder, op naar Ella. Hoger gelegen, tussen de theevelden. Mocht je nog tips hebben voor Ella, we zijn er vijf nachten, dus let us know!

Blijf ons volgen en deel onze avonturen

11 thoughts on “Reisverslag Sri Lanka – wereldreis week #2

  1. Astrid Beantwoorden

    He Nynke, wat super leuk om je verslagen steeds te lezen! Wat schrijf je leuk! Alsof ik er zelf een beetje bij ben;). En tussendoor geef je goed weer hoe tot nu toe reizen met een 2 jarige is. Wat herkenbaar:). Van niet willen eten, (en ook geen peil op te trekken) tot en met angst voor de zee, t uv shirt en zwembad als rode draad;). Ik kijk alweer uit naar t volgende verslag! Veel plezier in Ella!

    1. Nynke Oosterman Beantwoorden

      Haha ja zo is het wel ja… Als er nog geen kids zijn realiseer je je helaas nog niet hoeveel vrijheid je dan eigenlijk hebt. Op je gemakje een curry eten met een biertje (of 2) in plaats van even snel met een half biertje. 🙂

  2. Yvonne Beantwoorden

    Wow, wat super om die schildpadden hun eieren te zien ,leggen. Fijn dat de gids daar goed mee omgaat qua drukte voor de dieren. Ik ben nog aan het twijfelen over een safari als wij in SL zijn. Kan me voorstellen dat 1 jongetje nog zoet te houden is met 2 volwassenen, maar 2 meiden (1 van 3 en 1 van 1)… in Zuid-Afrika hadden we een eigen (dichte) auto en een ipad mee, in zo’n jeep is het toch wel anders. Veel plezier in Ella!

    1. Nynke Oosterman Beantwoorden

      Kan me je twijfel voorstellen Yvonne. In zo’n jeep hobbel je inderdaad alle kanten op. Niet helemaal veilig voor de iPad denk ik.. Middagslaapje doen ze er dus ook niet in. Voor fynn had ’t niet langer hoeven duren. Henk deed de foto’s, ik deed het entertainment. En wel genieten natuurlijk! We hadden snacks mee ter afleiding. Halverwege lassen ze een stop in op een plek waar je eruit mag. Even rennen en energie kwijtraken. In totaal ben je zo’n 4,5 uur op pad. Autostoeltje mee is wel fijn, maar de jeep moet dan wel gordels hebben. Kortom; niet ideaal met jonge kids, maar met de nodige voorbereiding kan het wel hoor. Je kent je eigen meiden het beste. En als het niet werkt weet je ook dat je geen 2e keer hoeft te proberen. 😉 Het is wel echt de moeite waard!

      1. Yvonne Beantwoorden

        Ja idd, als je met de eigen auto rijdt doen ze gewoon een middagslaapje achterin en hoppa 2 uur ongestoord wildlife zoeken. Kan me voorstellen dat het met 2 een pittige trip gaat worden… we zien het even als het zover is, thx voor je advies iig!

        1. Nynke Oosterman Beantwoorden

          Wij hadden ook bewust geen activiteiten geboekt, eerst maar eens zien hoe het reizen gaat. Je kan ’t gemakkelijk ter plaatse nog bepalen. Fijn reis!

  3. Edith | [travel.create.repeat] Beantwoorden

    Leuk leuk leuk om te lezen! En hahaha die chauffeur van jullie… die weet niet wat ‘em overkomt. Vijf nachten in Ella?? Lijkt me heerlijk maar Harold snapt er vast niks van. En iiieekkks die slang! Slim mannetje hoor die Fynn, niet aankomen! Have fun komende week! x

    1. Nynke Oosterman Beantwoorden

      Dank je Edith! Ja heerlijk hoor, 5 nachten. Lekker relaxed! Morgen little adams peak op… Dan moet er gewerkt worden. 😉

  4. Sabrine Beantwoorden

    Wat een belevenissen weer! Hoop dat Fynn snel weer iets “gezonds” wil eten ’s avonds! Prachtige foto’s. De buurtjes

    1. Nynke Oosterman Beantwoorden

      Dat hoop ik ook ja… We zullen zien. 🙂

  5. Linda Beantwoorden

    Gaaf Nyn om weer lekker mee te genieten 🙂

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *