Halong Bay in China; het Karstgebergte

Xingping is een vissersdorp in het zuiden van China, vlakbij Yangshuo. Nou ja, dorp. Het telt 620 duizend inwoners. En toch is het er gemoedelijker en minder hectisch dan in de grote stad. De omgeving staat bekend om zijn groene rotsformaties. Voor wie al eens in Halong Bay, Vietnam, geweest is weet wat ik bedoel. De rivier Li, vol bamboevlotten, kronkelt er tussendoor. Welkom in het het Karstgebergte.


Zǎoshàng hǎo!” Goedemorgen! Bij binnenkomst in mijn hostel overvalt me een gevoel van thuiskomen. Ik kan er echte koffie krijgen, de twee huiskatten kruipen op schoot en ik voel de warmte van de openhaard. In werkelijkheid is het de oven voor houtovenpizza’s, maar vandaag voelt het als het openhaardje zoals dat thuis knispert. Het laat zich raden wat ik vanavond eet.

Die middag struin ik de markt af. Plaatselijke restauranteigenaren slaan hun voorraden in en al mijn zintuigen staan op scherp. Mijn oog valt op voor mij bekende Hollandse aardappels, talloze onbekende groentes en ondefinieerbare stukken vlees. De kippetjes en eenden worden op zijn kop en aan de pootjes meegedragen in dezelfde hand als de tasjes met groente en fruit.  Laat Marianne Thieme het maar niet zien.  Alles speelt zich af onder luid gekakel van onderhandelende marktkooplieden en een geur van…  Tja, van wat eigenlijk?

Bamboebootjes tussen het Karstgebergte China

Bamboevaren  

De markt is een waar contrast met de onbewogen omgeving.  Het heeft veel weg van Halong Bay in Vietnam, maar dan op land: metershoge kalksteenformaties die als paddenstoelen uit de grond zijn geschoten. De een nog hoger dan de ander en zover als je kijken kunt. Bij de receptie ligt een wandelkaartje. Een kopie maken kan de dame niet. Ik mag er wel een foto van maken. Het leven lijkt hier stil te staan, maar ik ben toch blij met mijn stukje moderne techniek. De dame met iets wat te grote bril  stelt me gerust: “yes madam, Chinese couple went two  minutes ago, yes madam“. Hoe herken ik een Chinees stel in China, vraag ik me later af.

Ik wandel langs sinaasappelbomen, passeer een boerenerf en klauter over keien. Het is plakkerig warm en het bloed stijgt naar mijn hoofd. Misschien had ik eerst moeten ontbijten… Eenmaal boven kijk ik uit over groene bergtoppen, mistige wolkendamp en de modderrivier vol bootjes. Dat het zachtjes begint te regenen mag de pret niet drukken, het maakt de omgeving alleen maar mysterieuzer.

Daarbeneden ligt ook mijn bamboebootje. Met het zweet op m’n rug, modder op m’n broek en inmiddels een behoorlijk knorrende maag bereik ik de oever. Een iets wat gerimpelde hand helpt me op het bamboevlot. Het krioelt op de Li-rivier van de bootjes met lokale vissers en fotograferende reizigers. Het vlot is vaak niet meer dan wat plastic kuipjes, vastgemaakt op een rij bamboe. De kapitein en de stroming van de rivier doen de rest.

Een blijvende herinnering  

Eenmaal terug bij het hostel betaal ik mijn kapitein een veel te hoog bedrag, zowaar krijg ik nog wat wisselgeld terug. De rest van China wacht, maar ik had hier graag langer gebleven. In mijn portemonnee prijkt, zo blijkt later, een briefje van 20 yuan. Hier geen afbeeldingen van niet bestaande bouwwerken of hoge piefen op het biljet, wel een voor mij blijvende herinnering aan de afgelopen dagen: dat zelfde Karstgebergte.

Wandelen in het Karstgebergte China

Uitzicht over het Karstgebergte China

Karstgebergte China op 20 yuan

Ik maakte deze reis in 2012, toen ik 5 maanden op wereldreis was. Zonder kids, maar met backpack. Toch benieuwd naar de rest van mijn avonturen? Lees gerust ook mijn andere reisverslagen

Blijf ons volgen en deel onze avonturen

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *